Fenerbahçe gerçekten büyüyor ve dünyada da artık ismi duyulacak ve belki bir gün Türkiye takımı olarak Şampiyonlar şampiyonu olacak… biz o günleri görür müyüz bilmem ama en azında o günlerin temellerinin atıldığı bugünlerde yaşıyoruz…
Peki biz o günlere nasıl geliriz diye düşündünüz mü hiç?
Yine Selen ‘Kalkınma Planı’ yapacak demeyin… Sadece kulakları delik bir kız olarak duyduklarımdan yola çıkarak birkaç duyuru ve öneri yapmak isterim… Özellikle çok çok sevgili ve başarılı yönetimimize…
Günü kurtarmak için değil ama belki yıllarca işe yarayacak birkaç küpe sadece…

YABANCI GETİRMEK KOLAY

Biz yabancı star getirme konusunda mükemmeliz! Daha ne olabilir ki!
Saymaya gerek yok ama hadi egomuzu okşayalım… Ortega, Hooijdonk,Appiah, Alex, Anelka, Kezman, Roberto Carlos,
Peki hepsi ile büyük aşkla başlayan ilişkilerimiz nasıl son buldu? Yeni gelenleri saymıyorum ama belki hepsi gitti ki biri gider biri gelir…gelen yüzde kaç faydalı oldu? Tüm kapasite sahadalar mıydı? Belki birkaç maç… Mutlular mıydı?
Maalesef… Çok mutlu geldiler ama çok mutlu yaşayıp çok mutlu giden az… Bu bir genelleme değil elbette ama bir problem var ortada…
Herkes son günlerde Kezman’a yükleniyor. Daha önce Hooijdonk , Anelka yada Ortega’ya da yükleniyorduk… Bizim, Türk milletinin yabancıların alışkın olmadığı şekilde yüklenmeleri…
Dışarıdan hangi basın kim ne derse desin, içeride huzur vermek onları getirmekten daha zor bir şey ve bunu öncelikle anlamak lazım… Bu büyük yeteneklerin yaratıcılıklarını kullanmaları için önce kafa seslerinin susması gerek. Bilimsel bir gerçeğe dayanarak söyleyebilirim ki, zihnimizin gürültüsünden kurtulduğumuzda gerçek yaratıcılık ortaya çıkar ve size bir haberim var, Futbol Yarataıcılıktır! Zeka işidir…
Peki nasıl olacak? Türklerin suçu ne?
Benim kendimce şöyle bir önerim var… Aslında Türk’ü yabancısı fark etmez… Baskı altında mutluluk ve başarı gelmez. Strese her zaman açığız ki stres olmadan başarı olmaz ama baskı ve stresi birbirine karıştırmamak lazım…
Yabancılara ve Türklere ne dersek diyelim asla ve asla geri dönüp değiştiremeyeceğimiz sonuçlar yüzünden geleceğimizi ve onların performansını etkilememeliyiz.
Hele tamamen bizi biliyorlar diye yerlileri ezmek de çok zararlı sonuçlar doğurabilir. Belki biraz silkelemek…
Yabancı starlarımıza zaten yabancı oldukları bu memlekette yabancı olmayacağı ortamlar yaratmak bir kulübün en büyük görevidir.
Doğru birkaç kişinin yönetimde olması ve özellikle bu kişilerle ilgilenecek ve onlara yabancılıklarını hissettirmeyecek bir ekipten oluşan bir departman Fenerbahçe gibi bir kulüpte olması gereken çok önemli bir birimdir…
Şuanda kulübümüzde çok çok parlak yöneticilerimiz mevcut ve kendileri bu vizyonda olan kişilerdir. Bu elbette ekstra bir emek ama bunu yapabilecek kişiler bulunabilir ve takımın performansı artırılabilir. Biz getirmeyi başarıyoruz, %100 performansla oynatıp, tutmayı da başarabiliriz. İstanbul dünyanın bir çok şehrinden çok daha güzel ve cazip bir şehir ve buraya gelmek için sıraya girebilecek çok oyuncu var… Dünyanın büyük kulüplerinde yaşamadıkları ve alışkın olmadıkları stresler yaşatmadan da sahadaki starlardan performans almak mümkün çünkü tek bir yenilgi tek bir yerli yada yabancıya ait değildir, takımın marifetidir… Minimum yüklenme, arada silkeleme ile maksimum başarının gelebileceğine inanıyorum…
Yabancı ekip departmanı olan bir kulüp dileğiyle…

Bugün 3 ayrı başlık buldum kendime ve hangisini kullansam diye bile düşünmeden, hepsini azar azar yazmaya karar verdim...
Birincisi kalbimdeki tatlı sevinç ve buruk heyecandan ortaya çıktı...
Galibiyeti genç kız duygusallığına bulaştırmadan yazmak ters geldi bana...
Ne çıkar bugün yine romantik takılsam... Herkes hakeme saldırıp, bas bas kavga ederken bende acı acı yazsam, tatlı tatlı gülsem...

DOĞA VE KANUNLAR

uçan kuşlar martılar...
doğada bu kanunlar...
ben yine dilime bir söz doladım kullanmazsam olmaz!
Bu kadar doğa kanunundan, renklerden, kuştan, böcekten bahsedecekken, aşıkların kanununa değinmek istedim bir de!
Beşiktaşı uzun zamandır üzememiştik! Bu bakire durum artık onların ucuz alaylarına konu olmuştu fakat dün gece maçtan sonra kendime şu soruyu sordum; Eğer yenemeseydik benim Fener’e karşı duygularımda bir fark olacakmıydı? Tabiki de hayır! Ama ben acaip birşey gördüm dün gece... Beşiktaş’lıların hayal kırıklıkları inanılmazdı! Tıpkı kalbi kırılan bir aşık gibi buruk kaldılar oracıkta! O kafeste! Çırpındılar ama çıkaran yoktu!
Bende onlara bir hediye vermek istedim... İbreti alem olsun diye bir şarkıdan bir cümle... Bizim Kanaryamızın sitemli günlerde kulağımıza fısıldadığı bir kaç kelime...

‘Senin kanununda aşktan ölmek yasaksa, sakın sevme beni...’

Bazen ölmek gerekir... Siz yenilgide de ölecek kadar sevmeyi görün... Sonra iddialı konuşmaya ve yönetim olarak ses yükseltmeye hak kazanabilirsiniz belki... Doğanın kanunu bu...

SEMİHE SARI KART

İkinci renk vakamıza gelince ilk defa bir oyuncuyu sarı kartından dolayı tebrik etmek istedim... Aslında ben formanın içinden çıkan ve aşk mesajları olan atletlere acaip sinir olurum ve bana fazla reklam gelir fakat nedense Semih’e sinir olmak gelmedi içimden. Zannediyorum tek sebebi gerçek bir samimiyet hissetmiş olmamdı. Eşi ve bebeğinin o güzel resimlerini, gol sevinciyle birleştirmeyi hayal etmiş ve o atleti içine giymiş ve bu hayali gerçek olmuş...
Eğer her maç böyle hayaller kurup gerçekleştirirse, maç başı bir gol artı sarı karta razı olmamak içten değil! PSV maçında da bekliyoruz aynı Tshirtü... Bir de Avrupa görsün güzel eşini ve bebeğini...






RENK FARKI

Renklere devam...
Renkler ve renksizlikler...
Hep diyorum formalarındaki renksizlik ruhlarına yansımış diye... ne bir gök rengi var ne de güneş... Ne bir okyanus bilirler, ne yaprak, ne de toprak... O yüzden renksiz olur hayatları... dramatik... karanlık... aydınlığı da renksiz olan bir aydınlık...
Hep bahsedilir Beşiktaşlı taraftarların takımlarına olan sevgilerinden...
Kimse bizim kadar sevemez diye iddia ederler. Belli ki çok da severler takımlarını ama bir eksiklikleri vardır. Fenerbahçe ile Beşiktaş arasındaki farklar!
Neşedir... Coşkudur... Hayattır...
Onlar cansız dramatik yaşarlar oysa ki biz bir an okyanusun en derin lacivertinde gezerken bir anda güneşle renkleniriz...
Dün gece Şükrü Saraçoğlu’nda da ne hakem ne Alex ne Burak ne de Delgado kötüydü! Kötü olan hep aynı iddialarla, ellerindeki kırmızı noktalı beyaz bayrağı marifet sanan ama renkten yoksun bir görüntü yumağıydı. Beşiktaş taraftarına önce yönetimini değiştirmesini, sonra ne söylüyorsa anlık gazlarla değil gerçekten yapabileceklerini söyleyebilen bir ekip bulmasını öneriyorum. Ruhunuzu içerden kurun ki dışarıda gürültülü bir görüntüden ibaret olmayın...

Geçmişler Olsun...