Bugün 3 ayrı başlık buldum kendime ve hangisini kullansam diye bile düşünmeden, hepsini azar azar yazmaya karar verdim...
Birincisi kalbimdeki tatlı sevinç ve buruk heyecandan ortaya çıktı...
Galibiyeti genç kız duygusallığına bulaştırmadan yazmak ters geldi bana...
Ne çıkar bugün yine romantik takılsam... Herkes hakeme saldırıp, bas bas kavga ederken bende acı acı yazsam, tatlı tatlı gülsem...

DOĞA VE KANUNLAR

uçan kuşlar martılar...
doğada bu kanunlar...
ben yine dilime bir söz doladım kullanmazsam olmaz!
Bu kadar doğa kanunundan, renklerden, kuştan, böcekten bahsedecekken, aşıkların kanununa değinmek istedim bir de!
Beşiktaşı uzun zamandır üzememiştik! Bu bakire durum artık onların ucuz alaylarına konu olmuştu fakat dün gece maçtan sonra kendime şu soruyu sordum; Eğer yenemeseydik benim Fener’e karşı duygularımda bir fark olacakmıydı? Tabiki de hayır! Ama ben acaip birşey gördüm dün gece... Beşiktaş’lıların hayal kırıklıkları inanılmazdı! Tıpkı kalbi kırılan bir aşık gibi buruk kaldılar oracıkta! O kafeste! Çırpındılar ama çıkaran yoktu!
Bende onlara bir hediye vermek istedim... İbreti alem olsun diye bir şarkıdan bir cümle... Bizim Kanaryamızın sitemli günlerde kulağımıza fısıldadığı bir kaç kelime...

‘Senin kanununda aşktan ölmek yasaksa, sakın sevme beni...’

Bazen ölmek gerekir... Siz yenilgide de ölecek kadar sevmeyi görün... Sonra iddialı konuşmaya ve yönetim olarak ses yükseltmeye hak kazanabilirsiniz belki... Doğanın kanunu bu...

SEMİHE SARI KART

İkinci renk vakamıza gelince ilk defa bir oyuncuyu sarı kartından dolayı tebrik etmek istedim... Aslında ben formanın içinden çıkan ve aşk mesajları olan atletlere acaip sinir olurum ve bana fazla reklam gelir fakat nedense Semih’e sinir olmak gelmedi içimden. Zannediyorum tek sebebi gerçek bir samimiyet hissetmiş olmamdı. Eşi ve bebeğinin o güzel resimlerini, gol sevinciyle birleştirmeyi hayal etmiş ve o atleti içine giymiş ve bu hayali gerçek olmuş...
Eğer her maç böyle hayaller kurup gerçekleştirirse, maç başı bir gol artı sarı karta razı olmamak içten değil! PSV maçında da bekliyoruz aynı Tshirtü... Bir de Avrupa görsün güzel eşini ve bebeğini...






RENK FARKI

Renklere devam...
Renkler ve renksizlikler...
Hep diyorum formalarındaki renksizlik ruhlarına yansımış diye... ne bir gök rengi var ne de güneş... Ne bir okyanus bilirler, ne yaprak, ne de toprak... O yüzden renksiz olur hayatları... dramatik... karanlık... aydınlığı da renksiz olan bir aydınlık...
Hep bahsedilir Beşiktaşlı taraftarların takımlarına olan sevgilerinden...
Kimse bizim kadar sevemez diye iddia ederler. Belli ki çok da severler takımlarını ama bir eksiklikleri vardır. Fenerbahçe ile Beşiktaş arasındaki farklar!
Neşedir... Coşkudur... Hayattır...
Onlar cansız dramatik yaşarlar oysa ki biz bir an okyanusun en derin lacivertinde gezerken bir anda güneşle renkleniriz...
Dün gece Şükrü Saraçoğlu’nda da ne hakem ne Alex ne Burak ne de Delgado kötüydü! Kötü olan hep aynı iddialarla, ellerindeki kırmızı noktalı beyaz bayrağı marifet sanan ama renkten yoksun bir görüntü yumağıydı. Beşiktaş taraftarına önce yönetimini değiştirmesini, sonra ne söylüyorsa anlık gazlarla değil gerçekten yapabileceklerini söyleyebilen bir ekip bulmasını öneriyorum. Ruhunuzu içerden kurun ki dışarıda gürültülü bir görüntüden ibaret olmayın...

Geçmişler Olsun...