Uykuya dalmıştı bir incir ağacının altında. O sırada bir engerek yılanı geldi ve ensesinden soktu onu... Feryad etti can acısıyla...Uyandı ve yılana baktı.

Yılan kıvrılıp sıvışmaya hazırlanıyordu....

“Olmaz” dedi . “Olmaz, gidemezsin, henüz sana teşekkür etmedim, beni vaktinden önce uyandırdın, yolum uzun iyi oldu”. Engerek yılanı dile geldi “Maalesef Yolun kısa” dedi...

“Benim zehirim öldürücüdür”

Gülümsedi ve devam etti sözlerine...

“Bir ejder ne zaman ölmüştür ki yılan zehirinden, geri al zehirini, o zehiri bana verecek kadar zengin değilsin sen”

***

2006 yılında son derece başarı ile uyguladıkları Fakir Fukara edebiyatının modası geçince, yeni politikalarını hemen gündeme aldılar. Yeni edebiyat akımının adı “yüzde yüz yerli” takım. Oynatamadıkları yabancılara dünyanın parasını verip, aldıkları yabancılardan yararlanamayanlar, garip bir şekilde Brezilyabahçe söylemlerine başladılar.

100 yıldır Fenerbahçe’yi yaptıkları uydurma politikalarla, boş sözlerle, zırvalarla ısırdıklarını, zehirlediklerini sanıyorlar, suratları değişiyor, kalemler farklılaşıyor ama mantık değişmiyor.

100 yıldır kalemlerinden, ağızlarından akan zehirlerinin bizi dağıtacak kadar öldürücü olduğunu sanıyorlar...

100 yıldır Fenerbahçe’nin ne kadar büyük olduğunu göremiyorlar...

Teşekkür etmek lazım, uyandırdıkları için...

Uyanmak lazım,


Yol uzun,
Devam etmek lazım...


Yolcu Kalın
Mehmet Doğan